Meteorieten zijn meer divers van aard dan tot nu toe werd aangenomen.
Tot die conclusie komt een team van voornamelijk Amerikaanse wetenschappers na onderzoek van twee bijzondere ijzermeteorieten (Science Advances).
De meeste meteorieten die op aarde zijn terechtgekomen zijn fragmenten van planetesimalen – de ‘bouwstenen’ waaruit 4,6 miljard jaar geleden de planeten zijn ontstaan.
Altijd is gedacht dat deze objecten ofwel vroeg in hun bestaan compleet zijn gesmolten óf uit losse samenklonteringen van ongesmolten puin bestaan.
Er bestaat echter een familie van zeldzame ijzermeteorieten die niet binnen dit plaatje past.
Deze IIE-meteorieten lijken afkomstig te zijn van een moederlichaam dat zowel gesmolten als ongesmolten materiaal bevatte.
Volgens de wetenschappers moet deze planetesimaal gedifferentieerd zijn geweest – een gelaagde opbouw hebben gehad dus.
Ook zou hij waarschijnlijk een kern van vloeibaar metaal hebben gehad die groot genoeg was om een magnetisch veld op te wekken.
Dat laatste wordt afgeleid uit onderzoek van mineralen die in twee IIE-meteorieten zijn aangetroffen.
Deze mineralen lijken zich te hebben gericht naar het magnetische veld van hun moederlichaam, zoals de naald van een kompas.
Dat veld moet ongeveer zo sterk zijn geweest als dat van onze aarde, wat zou betekenen dat de vloeibare kern van de betreffende planetesimaal minstens enkele tientallen kilometers groot was.
De vraag is nu of deze planetesimaal een buitenbeentje was of dat meer van deze objecten een vloeibare kern hadden.
Op het eerste gezicht lijken de planetoïden in ons zonnestelsel, die als overgebleven planetesimalen worden beschouwd, geen sporen van smelting te vertonen.
Maar hoe ze van binnen in elkaar zitten, zal pas blijken als zich ooit de gelegenheid voordoet om in hun inwendige te kijken. (EE) (IIE-ijzermeteorieten. Image credit: Wikipedia)
