Met de bolvormige sterrenhopen in de Grote Magelhaense Wolk, een buurstelsel van de Melkweg, is iets merkwaardigs aan de hand.
De jonge exemplaren zijn allemaal compact, terwijl de oude allerlei afmetingen kunnen hebben.
Dit laatste wordt toegeschreven aan de onderlinge interacties tussen de honderdduizenden sterren waaruit de bolhoop bestaat.
Deze interacties zorgen ervoor dat de zwaarste sterren geleidelijk naar het hart van de sterrenhoop zakken, terwijl de lichtere sterren ontsnappen. Uit waarnemingen met de Hubble-ruimtetelescoop leiden Italiaanse astronomen af dat deze ‘dynamische evolutie’ inderdaad optreedt.
Maar volgens hen is dat niet de reden waarom de jonge sterrenhopen in de Grote Magelhaense Wolk zo sterk verschillen van de oude.
De astronomen schrijven het verschil toe aan het feit dat er in de Grote Magelhaense Wolk de afgelopen drie miljard jaar voornamelijk relatief massa-arme sterrenhopen zijn gevormd.
Alleen de meest compacte daarvan zijn nog intact en waarneembaar.
Minder compacte jonge bolhopen zouden inmiddels uiteen zijn gedreven (Nature Astronomy). (EE)
