Drie onderzoekers van respectievelijk het National Astronomical Research Institute of Thailand, de Universiteit van Lyon en de Sorbonne-Universiteit (Frankrijk) heeft een derde maantje ontdekt bij de planetoïde Elektra.
Daarmee is dit het eerste viervoudige planetoïdensysteem waar astronomen weet van hebben (Astronomy & Astrophysics).
Planetoïde Elektra werd in 1873 ontdekt door de Duits-Amerikaanse astronoom Christian Peters.
Het ongeveer 260 kilometer grote rotsachtige object maakt deel uit van de zogeheten hoofdgordel tussen de planeten Mars en Jupiter.
Het eerste maantje van Elektra werd ontdekt in 2003, het tweede in 2014. Het bestaan van het derde maantje is aan het licht gekomen bij bestudering van archiefgegevens van een eerder onderzoek dat met de Europese Very Large Telescope in Chili is gedaan.
Om een beter beeld te krijgen van Elektra en haar maantjes hebben de astronomen de oude opnamen softwarematig ‘opgepoetst’ en tevens met een algoritme bewerkt dat ontworpen is om de lichtgloed van Elektra zelf te onderdrukken.
Na deze bewerkingen werd een nog niet eerder waargenomen maantje zichtbaar.
Het eerste maantje van Elektra is ongeveer zes kilometer groot en draait op een gemiddelde afstand van 1300 kilometer om zijn ‘moederplanetoïde’.
De tweede meet slechts twee kilometer en doorloopt een elliptische baan op gemiddeld 500 kilometer afstand.
Met een middellijn van ruwweg anderhalve kilometer is het derde maantjes zelfs nog iets kleiner.
Zijn afstand tot Elektra bedraagt naar schatting ruim 300 kilometer.
Hoe planetoïden als Elektra aan hun maantjes komen, is nog onduidelijk.
De meest plausibele verklaring is dat de maantjes zijn ontstaan uit brokstukken die bij een inslag op de moederplanetoïde zijn vrijgekomen.
Een andere mogelijkheid is dat de kleine objecten door het relatief sterke zwaartekrachtsveld van Elektra zijn ‘ingevangen’. (EE)
(Image Credit: (Pixabay/CC0 Public Domain)
