Een afgedankte tweede trap van een Falcon 9-raket van SpaceX is op 5 augustus ingeslagen op de maan. Het object, met een massa van enkele tonnen, bereikte het maanoppervlak met een snelheid van ongeveer 2,4 kilometer per seconde. De inslag vond plaats in de buurt van de Einstein-krater, aan de achterzijde van de maan, en veroorzaakte een nieuwe inslagkrater.
De rakettrap was afkomstig van een Falcon 9-lancering op 15 januari 2025. Die bracht onder meer de maanlander Blue Ghost van het Amerikaanse bedrijf Firefly Aerospace richting de maan. Nadat de raket zijn nuttige lading had afgeleverd, bleef de tweede trap in een baan rond de zon achter. Door de gecombineerde invloed van zwaartekracht en de beweging van de aarde en maan kwam het object uiteindelijk op een baan terecht die de maan kruiste.
De botsing vond plaats met een snelheid van circa 2,43 kilometer per seconde, overeenkomend met ongeveer 8700 kilometer per uur. Daarbij kwam naar schatting een hoeveelheid energie vrij die vergelijkbaar is met enkele tonnen TNT. Wetenschappelijke modellen voorspelden een krater van enkele tientallen meters doorsnee en een grote wolk van uitgeworpen maanmateriaal.
Hoewel de inslag niet gepland was, vormt deze een interessante gelegenheid voor onderzoek. Bij een botsing met de maan wordt materiaal uit de ondergrond weggeslingerd. Door de samenstelling en verspreiding daarvan te bestuderen, kunnen onderzoekers meer leren over de eigenschappen van de bovenste maanbodem en over de fysica van inslagen.
De Zuid-Koreaanse maanorbiter Danuri kon het gebied vóór en na de botsing fotograferen. Daardoor kunnen onderzoekers veranderingen in het maanoppervlak rechtstreeks vergelijken. Ook NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter zal het gebied onderzoeken.
De gebeurtenis onderstreept tegelijkertijd een groeiend probleem. Nu steeds meer landen en commerciële bedrijven missies naar de maan uitvoeren, neemt ook het aantal afgedankte objecten in de ruimte rond de maan toe. De inslag laat zien dat het beheer van deze zogenoemde cislunaire ruimte steeds belangrijker wordt. Voor toekomstige maanmissies zullen daarom niet alleen de bestemming en het wetenschappelijke doel van belang zijn, maar ook wat er met ruimtevaartuigen gebeurt nadat hun missie is beëindigd.