Titans vlakten mogelijk door ‘sneeuwval’ ontstaan

Volgens astronomen van de Cornell Universiteit in Ithaca, in de Amerikaanse staat New York, zou het op Titan kunnen sneeuwen. Titan is de grootste maan van Saturnus en de sneeuw zou daar niet bestaan uit bevroren water maar uit organisch materiaal. De sneeuw zou het extreem gladde oppervlak kunnen verklaren van de uitgestrekte vlakten die het grootste deel van Titan bestrijken.

Titan heeft een dichte atmosfeer van voornamelijk stikstof en een dikke smog van koolwaterstoffen, waardoor zijn oppervlak in zichtbaar licht niet is te zien. Met de radar van de Amerikaanse Saturnusverkenner Cassini (2004-2017) kon dat wel en daarmee is dan ook het oppervlak in kaart gebracht. Die radarwaarnemingen brachten ook uniforme vlakten aan het licht, die overwegend uit organisch materiaal lijken te bestaan.

De radar van Cassini bestraalde het oppervlak van Titan onder verschillende hoeken. Uit deze waarnemingen blijkt dat de reflecties van een 13-tal wijdverspreide vlakten vrijwel dezelfde kenmerken vertonen. Dat zou er volgens Anthony Fine en collega’s op kunnen wijzen dat deze vlakten op dezelfde manier zijn ontstaan. En wel via een soort ‘sneeuw’ van vaste, organische deeltjes die hoog in de atmosfeer werden gevormd uit eenvoudige organische verbindingen als methaan en ethaan.

Deze deeltjes zouden gedurende lange perioden als een soort ‘sneeuw van tholinen’ uit de atmosfeer zijn neergedaald. En doordat dit vanaf grote hoogten gebeurde, zouden zij overal op het oppervlak een egale laag met vrijwel dezelfde eigenschappen hebben gevormd. Die laag zou in de loop der tijd kunnen zijn verdicht of op een andere ma- nier zijn veranderd, net zoals dat met sneeuw op aarde gebeurt. Dat suggereren ook de radarreflecties, die het beste te verklaren zijn met een sneeuwlaag die uit twee delen bestaat: een bovenste dunne, lichte en vlokkerige laag met een compactere, dichtere laag eronder. Het geheel zou nog geen meter dik zijn.