Op de maan is een uitzonderlijk jonge inslagkrater ontdekt. Onderzoekers identificeerden de krater in beelden van NASA’s Lunar Reconnaissance Orbiter (LRO), die het maanoppervlak al sinds 2009 vrijwel continu in kaart brengt. De krater ontstond tussen 11 april en 22 mei 2024, toen een object ter grootte van een gebouw van drie tot zes verdiepingen op de maan insloeg. De ontdekking is in september 2026 beschreven in Science Advances.
De nieuwe krater heeft de naam McGetchin gekregen en bevindt zich aan de oostelijke rand van de maan. Hij is ongeveer 222 meter breed en 43 meter diep. Daarmee behoort hij tot de grootste nieuwe inslagkraters die ooit rechtstreeks zijn waargenomen. Volgens de onderzoekers is een inslag van deze omvang op de maan zo zeldzaam dat die gemiddeld slechts ongeveer eens per eeuw voorkomt.
De krater werd ontdekt doordat onderzoeker Robert Wagner veranderingen tussen oudere en nieuwere LRO-opnamen systematisch met elkaar vergeleek. Met speciale beeldverwerking worden gebieden die tussen twee opnamen zijn veranderd zichtbaar gemaakt. Rond McGetchin bleek een opvallend patroon van helder materiaal aanwezig: gesteente en regoliet die door de inslag uit de krater waren weggeslingerd.
Vervolgwaarnemingen met de Narrow-Angle Camera van LRO brachten de krater nauwkeurig in beeld. Ook het instrument Diviner, dat de temperatuur van het maanoppervlak meet, leverde nieuwe informatie op. Rond de krater blijkt zich een gebied van ongeveer 6,4 kilometer breed te bevinden dat ’s nachts circa 9 graden Celsius kouder is dan het omliggende oppervlak. De inslag heeft de regoliet losser en poreuzer gemaakt, waardoor deze minder warmte kan vasthouden.
Dat effect reikt dus veel verder dan de krater zelf. De ontdekking laat zien dat een inslag het fysische karakter van het maanoppervlak over een aanzienlijk gebied kan veranderen. Dat is relevant voor onderzoek naar de geologische ontwikkeling van de maan én voor toekomstige maanmissies: veranderingen in de structuur van de regoliet kunnen bijvoorbeeld invloed hebben op hoe voertuigen zich over het oppervlak bewegen.