Marsmaantje Deimos mogelijk een wedergeboorte

Het ontstaan van het Marsmaantje Deimos is al sinds lang onduidelijk. De theorieën lopen uiteen van de invang van een planetoïde tot een inslag op Mars die een ring van puin rond de rode planeet veroorzaakte. De tweede theorie lijkt de beste papieren te hebben, maar Deimos’ vrijwel cirkelvormige baan boven vrijwel precies de evenaar van Mars gooit roet in het eten. Want hoe is die tot stand gekomen? In ieder geval niet onder invloed van getijdenkrachten. Amerikaanse astronomen hebben nu een uitgebreidere versie van de tweede theorie ontwikkeld die dat probleem zou kunnen oplossen. Zij gaan er vanuit dat Deimos – evenals zijn grotere broer Phobos – inderdaad is ontstaan na een zware inslag op Mars. Die veroorzaakte een grote hoeveelheid puin in een gordel rond de rode planeet. Daarin ontstond een maan die zich wat dichter bij Mars bevond dan nu, maar te maken kreeg met botsing met de overgebleven puinfragmenten. Die maakten nieuwe fragmenten uit deze maan los, die naderhand ook tegen Deimos botsten, enzovoorts. De maan werd zodanig ‘afgeschuurd’ dat hij uiteindelijk weer uiteenviel.

Dit proces zou al binnen een periode van enkele duizenden jaren kunnen zijn voltooid. Het leverde een ring van kleinere fragmenten op die als gevolg van de voorafgaande sesquinary catastrophe bovendien meer cirkelvormig was en een geringere helling ten opzichte van de evenaar had. In deze ring zou dan door opnieuw samenklontering de huidige Deimos zijn ontstaan met een veel homogenere en lossere samenstelling dan zijn voorganger. Dat kan een verklaring zijn voor het gladde en egale oppervlak dat met passerende ruimtesondes wordt waargenomen. Helaas zou alle informatie over Deimos’ voorloper zijn uitgewist, wat het onderzoek daarnaar veel moeilijker maakt.