Image default

Filmpje toont de uitdijing van het restant van Supernova 1987A

Op basis van waarnemingen met de Australia Compact Telescope Array, een radiotelescoop in New South Wales (Australië), is een kort filmpje gemaakt dat de ontwikkeling laat zien van het restant van Supernova 1987A.
Sinds hij op 24 februari 1987 aan de zuidelijke nachthemel opdook is Supernova 1987A een van de meest bestudeerde objecten in de geschiedenis van de sterrenkunde.
Hij luidde het einde in van een blauwe super-reuzenster in de Grote Magelhaense Wolk, op ongeveer 168.000 lichtjaar van de aarde.
Het was voor het eerst sinds 1604 dat een supernova met het blote oog waarneembaar was vanaf de aarde. De ‘nieuwe ster’ werd voor het eerst opgemerkt door astronomen van de Las Campanas-sterrenwacht in het noorden van Chili.

Yvette Cendes, masterstudent aan de universiteiten van Toronto en Leiden, heeft nu een time-lapse gemaakt van de nasleep van de supernova over de periode 1992-2017.
Het ‘filmpje’ laat zien hoe de schokgolf van de explosie uitdijt en op het ‘puin’ stuit dat de oorspronkelijke ster voordien al had uitgestoten.
In een begeleidend wetenschappelijk artikel, dat vandaag in de Astrophysical Journal is verschenen, versterken Cendes en haar collega’s het vermoeden dat de uitdijende supernovarest niet plat is, zoals de ringen van Saturnus, maar als een torus of donut.
De onderzoekers bevestigen ook dat de schokgolf nu 1000 kilometer per seconde sneller uitdijt.
Deze versnelling is ontstaan doordat de expanderende torus zich een weg door het omringende puin heeft gebaand. (EE)

Ook interessant

Mars Reconnaissance Orbiter wordt voorbereid op zijn oude dag

stipmedia

Landing van ‘mini-robots’ op planetoïde is geslaagd

stipmedia

Protoplanetaire schijven bevatten te weinig planetair ’bouwmateriaal’

stipmedia