In augustus 2006 kwam de Internationale Astronomische Unie opeens in het brandpunt van de belangstelling te staan.
Oorzaak daarvan waren verhitte discussies op de 26ste Algemene Vergadering van de IAU in Praag, die leidden tot het besluit om Pluto, tot dan toe de negende
planeet van ons zonnestelsel, te degraderen tot dwergplaneet.
Dertien jaar na dato is de discussie over wat een planeet nu precies is, nog steeds actueel.
Ook toen Pluto nog gewoon te boek stond als planeet, gold het object als een buitenbeentje.
In tegenstelling tot de min of meer cirkelvormige banen van de overige planeten is die van Pluto sterk ellipsvorming en maakt zijn baan ook een vrij grote hoek (17°) met het baanvlak van de aarde.
Ook valt zijn diameter met 2376 km voor een planeet nogal klein uit en Pluto als planeet past niet in de bekende tweedeling in ons zonnestelsel, met kleine rotsachtige planeten dichtbij de zon en de gasreuzen verder weg.
Serieuze twijfel over de planetaire status van Pluto ontstond in de jaren 90, toen de eerste objecten in de Kuipergordel ontdekt werden.
Vanaf de jaren 30 poneerden verschillende sterrenkundigen, waaronder in 1951 ook de Nederlands-Amerikaanse astronoom Gerard Kuiper, het bestaan van een gordel van kleine objecten voorbij de baan van Neptunus.
Sinds de ontdekking van 1992 QB1 – inmiddels door de IAU omgedoopt tot 15760 Albion, zijn er momenteel meer dan 2000 van deze transneptunische objecten (TNO’s) bekend, ook wel aangeduid als ijsdwergen.
Lees het hele artikel in het magazine ZENIT meer info
Door: Servé Vaessen