Image default

Komeet Schwassmann-Wachmann 1 laat zich weer eens duidelijk zien

De meest actieve komeet in het zonnestelsel, Schwassmann-Wachmann 1 (SW1), is weer tot uitbarsting gekomen, maar deze keer was het de zwaarste sinds de afgelopen veertig jaar.
Op 25 september begon een serie uitbarstingen die de komeet uiteindelijk 250 maal zo helder maakte.
Gemiddeld schommelt die helderheid, afhankelijk van de afstand, rond magnitude 16, maar die bereikte nu magnitude 10.
Komeet SW1 is ongeveer zestig kilometer groot en draait extreem langzaam, in 58 dagen, om zijn as.
Hij draait in bijna 15 jaar in een vrijwel cirkelvormige baan tussen die van Jupiter en Saturnus rond de zon.
Met deze baan behoort hij in feite tot de grote groep van ijswerelden die Centaurs worden genoemd en tussen de reuzenplaneten rondzwerven.
Nadat de komeet in 1927 was ontdekt, dacht men nog dat hij vanwege zijn verre baan wel een vrijwel uitgedoofde komeet zou zijn.
Maar na verloop van tijd bleek het tegenovergestelde het geval.
Volgens recente waarnemingen vertoont SW 1 tot soms wel twintig uitbarstingen per jaar, waarbij de helderheid tot 5 magnituden kan toenemen.
De komeet is daarmee op de Jupitermaan Io na het meest actieve object in het zonnestelsel
Met het begin van de uitbarsting van 25 september volgde een periode van 56 uur waarin nog drie volgende uitbarstingen plaatsvonden, en opnieuw op 23 oktober.
Die worden nu gezamenlijk een superuitbarsting genoemd.
De coma-achtige wolk van de weggeblazen stof- en ijsdeeltjes expandeerde snel en werd uiteindelijk zelfs groter dan Jupiter.
Die coma bleef nog wekenlang zichtbaar.
De oorzaak van de grote activiteit van komeet SW1 is nog steeds onbekend.
De komeet bevindt zich te ver van de zon om de sublimatie (verdamping) van waterijs mogelijk te maken.
Misschien gaat het om de snelle kristallisatie van amorf ijs of de sublimatie van het ijs van andere vluchtige stoffen.
Volgens de Britse astronoom Richard Miles zou het om een soort cryovulkanisme kunnen gaan.
Dat zou veroorzaakt kunnen worden door vaste koolwaterstoffen die door te gaan smelten een grote druk onder de ijskorst creëren en die uiteindelijk doen openbarsten. (GB/SpaceWeather.com)
(Image Credit: Pepe Manteca)

Ook interessant

De aantallen inslagen op Mars, aarde en maan variëren nauwelijks

stipmedia

Voor het eerst sterk excentrische samensmelting van zwarte gaten aangetoond

stipmedia

Zwart gat in dwergstelsel Henize 2-10 máákt sterren in plaats van ze op te slokken

stipmedia

Webb-ruimtetelescoop op zijn bestemming aangekomen

stipmedia

Er zijn 40 miljard miljard zwarte gaten in het heelal

stipmedia

Nog veel onduidelijk over koolstofmonsters die Marsvoertuig heeft verzameld

stipmedia