fbpx
Image default

IJsdwerg Arrokoth dankt zijn vorm aan ontgassing

De verre ijsdwerg Arrokoth, voorheen bekend als Ultima Thule, is in de eerste 100 miljoen jaar van zijn bestaan waarschijnlijk flink van vorm veranderd.
Volgens een internationaal onderzoeksteam is de huidige vorm van Arrokoth, die op een platgeslagen sneeuwpop lijkt, het gevolg van ontgassing onder invloed van de zonnewarmte (Nature Astronomy).
Begin 2019 vloog NASA-ruimtesonde New Horizons dicht langs het slechts enkele tientallen kilometers grote object Arrokoth, dat grotendeels uit bevroren gassen bestaat. Arrokoth bleek een opvallende tweelobbige vorm te vertonen, zoals die ook bij sommige kometen is waargenomen.
Maar onduidelijk is of deze ijsdwerg deze vorm altijd heeft gehad, of dat deze geleidelijk tot stand is gekomen.
Tot nu toe werd aangenomen dat objecten zoals Arrokoth, die zich op miljarden kilometers van de zon bevinden, mettertijd nauwelijks veranderen.
Het feit dat oppervlak van Arrokoth vrijwel geen inslagkraters te zien zijn, trekt deze veronderstelling echter in twijfel.
Ook de afgeplatte vorm van het object wijst erop dat deze ijsdwerg veranderingen heeft ondergaan.
Wetenschappers gaan ervan uit dat objecten als deze zijn ontstaan door samenklontering van stof en gas in de begintijd van ons zonnestelsel, maar dat levert normaal gesproken min of meer bolvormige objecten op.
Op basis van modelberekeningen zijn de onderzoekers nu tot de conclusie gekomen dat Arrokoth waarschijnlijk het resultaat is van een niet-destructieve botsing tussen een bolvormig en een enigszins afgeplat object.
Zijn huidige vorm zou het gevolg zijn van opwarming door de zon.
Deze zou ertoe hebben geleid dat de meest vluchtige gassen uit de beide lobben konden ontsnappen.
De modelberekeningen laten zien dat de oriëntatie van Arrokoth een cruciale rol heeft gespeeld bij de totstandkoming van zijn uiteindelijke vorm.
Tijdens zijn trage draaiing om de zon is zijn ene pool de helft van de tijd naar de zon gericht, terwijl de andere pool de andere kant op wijst.
De gebieden rond zijn evenaar ondergaan slechts kleine dagelijkse verschillen in opwarming.
Als gevolg hiervan warmen de polen het sterkst op, en ontsnapt daar ook het meeste gas. (EE)
(Image Credit: PMO/MPS)

Ook interessant

Mogelijk veel meer water te vinden op de maan

stipmedia

Actieve vulkanen voeden zwavelatmosfeer van Jupitermaan Io

stipmedia

Astro-timelapses: de sterrenhemel in beweging

stipmedia

Ons Melkwegstelsel heeft een klonterige halo

stipmedia

Bestaan van ‘nabij’ zwart gat in twijfel getrokken

stipmedia

Draait het zwarte gat in het Melkwegcentrum langzaam?

stipmedia