Astronomen weten dat ruwweg 85 procent van de materie in het heelal uit donkere materie bestaat.
Deze zwaartekracht van deze materie zorgt ervoor dat sterrenstelsels zoals onze Melkweg uit elkaar vallen.
Pogingen om de deeltjes waaruit deze mysterieuze materie zou kunnen bestaan hebben tot nu toe echter niets opgeleverd.
Een alternatieve verklaring voor de donkere materie zou zijn dat deze bestaat uit miniatuur zwarte gaten met afmetingen van minder dan een tiende millimeter.
Zulke ‘zwarte gaatjes’ zouden, volgens een theorie van de Britse natuurkundige Stephen Hawking, een overblijfsel van de oerknal kunnen zijn.
Om deze mogelijkheid te toetsen hebben Japanse astronomen de Subaru-telescoop op Hawaï zeven uur lang op het Andromedastelsel gericht.
Op die manier hoopten ze de zwarte oergaten te kunnen opsporen via het zwaartekrachtlenseffect dat zij zouden moeten uitoefenen.
Simpel gezegd zouden de minuscule zware gaten als lensjes werken die een ster minuten, tot urenlang helderder doen lijken, wanneer ze vanaf de aarde gezien voor deze langs schuiven.
Met de Subaru-telescoop zijn de helderheden van tientallen miljoenen sterren in de gaten gehouden.
Als het heelal zou wemelen van de oergaten, zouden een stuk of duizend van die sterren karakteristieke helderheidspiekjes moeten hebben vertoond.
Maar er werd uiteindelijk maar één ‘lensgebeurtenis’ geregistreerd.
De conclusie van het onderzoek, waarvan de resultaten op 1 april in Nature Astronomy zijn gepubliceerd, is dat als de zwarte oergaten al bestaan, ze niet meer dan een promille van de vereiste hoeveelheid donkere materie voor hun rekening kunnen nemen.
Dat maakt het zeer onwaarschijnlijk dat Hawkings theorie klopt. (EE)