Nieuw onderzoek door de University of Central Florida (VS), onder leiding van doctoraalkandidaat Olga Harrington Pinto, heeft sterke aanwijzingen opgeleverd dat het ‘uitgassen’ van moleculen uit kometen het gevolg is van de samenstelling van het jonge zonnestelsel (The Planetary Science Journal).
Het meten van de verhouding van bepaalde moleculen die vrijkomen bij het ‘uitgassen’ van kometen kan inzicht verschaffen in de chemische samenstelling van vroege zonnestelsels en de fysieke veranderingen die kometen na hun vorming ondergaan.
Uitgassen treedt op wanneer kometen – kleine hemellichamen bestaande uit stof, ijs en gesteenten – opwarmen en gassen beginnen uit te stoten.
Als onderdeel van haar proefschriftonderzoek verzamelde Harrington Pinto de hoeveelheden water, koolstofdioxide (CO2) en koolstofmonoxide (CO) van 25 kometen, om voorspellingen over de vorming en evolutie van ons zonnestelsel te toetsen.
Een van de interessantste resultaten die dit heeft opgeleverd is dat kometen op zeer grote afstanden van de zon, die zelden of nooit in de buurt van de zon zijn gekomen, stelselmatig meer CO2 dan CO in hun coma hebben.
Bij kometen die heel vaak in de buurt van de zon zijn geweest is dat juist andersom.
Dit gegeven is in overeenstemming met de voorspelling dat de oppervlakken van kometen die heel ver van de zon in de Oortwolk hebben ‘rondgehangen’ zodanig met kosmische straling zijn bestookt dat ze een CO-arme korst hebben gevormd.
Na hun eerste of tweede reis langs de zon wordt deze aangetaste buitenlaag door de zon weggeblazen, waardoor het veel ongereptere onderliggende ijs, dat meer CO bevat, bloot komt te liggen en uitgast. Als volgende stap wil Harrington Pinto de eerste waarnemingen van zogeheten Centaur-planetoïden, die zij en haar team met de Webb-ruimtetelescoop hebben gedaan, analyseren, om de samenstelling van deze eveneens ijzige objecten te kunnen vergelijken met die van kometen. (EE)
(Image Credit: Stub Mandrel/Wikipedia)
