Onder het kraterrijke oppervlak van Mimas, een van de kleinere manen van Saturnus, schuilt een oceaan van vloeibaar water. Dat is de verrassende conclusie van onderzoek onder leiding van Valéry Lainey van de sterrenwacht van Parijs. De oceaan zou pas vijf tot vijftien miljoen jaar geleden zijn ontstaan (Nature). Met een diameter van slechts ongeveer vierhonderd kilometer leek Mimas niet de meest voor de hand liggende plek om naar een oceaan te zoeken. Dat die er wel degelijk lijkt te zijn, volgt uit een gedetailleerde analyse van de getijdeninteracties tussen Mimas en haar moederplaneet Saturnus, gebaseerd op gegevens die de ruimtesonde Cassini in de loop van meer dan een decennium heeft verzameld. Daarbij zijn subtiele onregelmatigheden aan het licht gekomen in de omloopbaan van het maantje. Uit computersimulaties blijkt dat de vermoedelijke oceaan op een diepte van twintig tot dertig kilometer onder de ijskorst van Mimas ligt. Het bestaan ervan doet vermoeden dat er ook onder het oppervlak van andere kleine, ogenschijnlijk inactieve manen een oceaan kan schuilgaan. (EE) (Image Credit: NASA/JPL-Caltech/Space Science Institute)
