astrnieuwsheader

Zenit

unawe.jpg

 

Astronieuws

2 nolow_STSCI-H-p1733a-k-1340x520.pngvember 2017 • Hubble-ruimtetelescoop ontdekt vijf zwakke planetoïden
Op zeer ‘diepe’ opnamen van de Hubble-ruimtetelescoop, bedoeld om sterrenstelsels op miljarden lichtjaren afstand vast te leggen, zijn bij toeval vijf nieuwe planetoïden ontdekt. De objecten, die deel uitmaken van de planetoïdengordel tussen de omloopbanen van Mars en Jupiter, zijn herkenbaar aan de lichtsporen die zij over de foto’s hebben getrokken. Naast de vijf nieuwe planetoïden zijn ook twee al bekende exemplaren op de Hubble-foto te zien. Ook zijn enkele planetoïden meer dan één keer vastgelegd.

(NASAESA, and B. Sunnquist and J. Mack (STScI) )

image_preview.jpg

26 oktober 2017 • Op planeet Kepler-13Ab sneeuwt het ‘zonnebrandcrème’
In de atmosfeer van de ziedend hete reuzenplaneet Kepler-13Ab sneeuwt het titaniumdioxide – een belangrijk bestanddeel van onze zonnebrandcrème. Dat blijkt uit waarnemingen met de Hubble-ruimtetelescoop (The Astronomical Journal, oktober 2017). Kepler-13Ab is een van de heetste exoplaneten die we kennen. De planeet cirkelt op geringe afstand om zijn moederster en daarbij is steeds hetzelfde halfrond naar de ster gericht. Hierdoor lopen de temperaturen aan die kant van de planeet op tot meer dan 2700 graden Celsius. Aan de nachtkant is het beduidend koeler. Het titaniumoxide in de atmosfeer is niet rechtstreeks waargenomen.

Credit: NASA, ESA, and G. Bacon (STScI)

Z.jpg

26 oktober 2017 • Dwergplaneet Ceres had wellicht ooit een oceaan
De dwergplaneet Ceres heeft in het verre verleden vermoedelijk een wereldomvattende oceaan gekent en is langdurig geologisch actief geweest. Dat zijn de conclusies van twee onderzoeken, waarvan de resultaten in de Journal of Geophysical Research en Earth and Planetary Science Letters zijn gepubliceerd. Uit gegevens van de ruimtesonde Dawn, die sinds maart 2015 om Ceres cirkelt, blijkt dat drie grote kraters en de enige berg op dwergplaneet geassocieerd zijn met zogeheten zwaartekrachtsanomalieën. Dit betekent dat deze vier grote structuren gepaard gaan met lokale afwijkingen in het zwaartekrachtsveld van de dwergplaneet. Vermoed wordt dat deze afwijkingen het gevolg zijn van cryovulkanisme – het opwellen van water of half gesmolten ijs uit het inwendige van Ceres. Dezelfde gegevens laten zien dat de korst van Ceres een vrij geringe dichtheid heeft en meer ijs bevat dan gesteente. Het merkwaardige is echter dat ijs te zacht is om de klaarblijkelijke stevigheid van de korst van Ceres te kunnen verklaren.

26 oktober 2017 • Astronomen ontdekken ‘schommelende’ sterrenstelsels

De helderste stelsels in clusters van sterrenstelsels maken een schommelbeweging ten opzichte van het massamiddelpunt van de cluster. Dat blijkt uit waarnemingen met de Hubble-ruimtetelescoop. De ontdekking komt als een verrassing: ze is in strijd met het standaardmodel voor de donkere materie in het heelal.  Iets meer dan een kwart van de totale hoeveelheid massa en energie in het heelal bestaat uit donkere materie. Over de aard van deze niet rechtstreeks waarneembare vorm van materie bestaat nog veel onduidelijkheid. Ze verraadt haar bestaan alleen door de zwaartekracht die zij op haar omgeving uitoefent. Waarnemingen laten zien dat sterrenstelsels en clusters van sterrenstelsels zijn omgeven door grote hoeveelheden donkere materie.  Astronomen denken dat grote clusters zijn ontstaan door ‘fusies’ van kleinere groepen sterrenstelsels.

Image credit: NASA, ESA, J. Lotz (STScI), M. Postman (STScI), J. Richard (CRAL) and J.-P. Kneib (LAM), T. Lauer (NOAO), S. Perlmutter (UC Berkeley, LBNL), A. Koekemoer (STScI), A. Riess (STScI/JHU), J. Nordin (LBNL, UC Berkeley), D. Rubin (Florida State), C. McCully (Rutgers University) and the CLASH Team

 

25 oktober 2017 • Zes uiteenvallende ‘exokometen’ ontdekt

Een team van professionele en amateur-astronomen hebben zes kometen ontdekt die om een ster op 800 lichtjaar van de aarde bewegen of beter gezegd: bewogen. De exokometen, die ongeveer zo groot waren als de bekende komeet Halley, zijn inmiddels uit elkaar gevallen (Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 25 oktober). De kometen zijn ontdekt in gegevens van de Amerikaanse satelliet Kepler, die heel nauwkeurige metingen doet van de helderheden van sterren. Op die manier zijn enkele duizenden planeten ontdekt die met grote regelmaat voor hun ster langs schuiven en een deel van het sterlicht tegenhouden. Zo’n planeetovergang resulteert in een karakteristieke ‘dip’ in de helderheid van de ster, die een symmetrische U-vorm vertoont. De helderheid van de ster daalt steil, vlakt dan af en stijgt vervolgens weer steil naar de oorspronkelijke waarde.

Image: Danielle Futselaar

 

Weersverwachting

Foto van de dag

Tweets over sterrenkunde

Contact

Stip Media

Louise de Colignystraat 15 

1814 JA Alkmaar

+3172 531 49 78

info@zenitonline.nl

Login redactie