astrnieuwsheader

 

 unawe  EuSpSo.png

 Vallendesterren  Eurekashop be

 

Astronieuws

ExoMars_approaching_Mars_medium.jpgDe ruimteagentschappen van Europa en de VS – ESA en NASA – hebben een intentieverklaring ondertekend waarin ze afspreken om naar mogelijkheden te zoeken om bodemmonsters van de planeet Mars op te halen. Dat is nog niet zo eenvoudig: er zouden minstens drie afzonderlijke missies voor nodig zijn. De eerste missie, een nieuwe Marsrover van NASA, staat al in de startblokken. Deze wordt in 2020 gelanceerd en zal tijdens zijn verkenning van de planeet 31 busjes met bodemmateriaal vullen, die later kunnen worden opgehaald.

Trace_Gas_Orbiter_at_Mars_medium.jpg

De ExoMars Trace Gas Orbiter (TGO) heeft de eerste opnamen gemaakt vanuit zijn nieuwe, lagere omloopbaan om de planeet Mars. Enkele weken geleden is de Europese ruimtesonde in een bijna cirkelvormige baan op een hoogte van 400 kilometer aangekomen. Vanuit die baan zal de TGO de samenstelling van de Marsatmosfeer gaan meten. Vooruitlopend daarop heeft de kleurencamera van de ruimtesonde een prachtige opname gemaakt waarop een deel van de grote inslagkrater Korolev te zien is.

Trace Gas Orbiter at Mars

 

Screen Shot 2018-04-23 at 12.55.29 PM.png

Experimenten met een klein, maar krachtig NASA-‘kanon’ hebben laten zien hoe door inslagen van planetoïden verrassend veel water op een planeet kan terechtkomen. Het onderzoek kan helpen verklaren hoe de jonge aarde aan haar water kwam en waarom ook de maan kleine hoeveelheden water bevat (Science Advances, 25 april). Bekend is dat de samenstelling van het aardse water sterke overeenkomsten vertoont met die van het water in koolstofrijke planetoïden. Het ligt dus voor de hand dat zij de bron van ons water zijn. Onduidelijk is echter hoe dat water hier dan is beland. Computersimulaties wijzen er namelijk op dat bij grote inslagen al het water uit het inslaande object simpelweg verdampt. De nieuwe experimenten geven echter een ander beeld. (Schultz Lab / Brown University)

eso1812a.jpgMet behulp van de (radio)telescopen ALMA en APEX hebben astronomen diep de ruimte in gekeken – terug naar het moment waarop het heelal nog maar anderhalf miljard jaar oud was. Daarbij hebben ze twee clusters-in-wording waargenomen, bestaande uit jonge sterrenstelsels die in hoog tempo nieuwe sterren produceren. Dat sterrenstelsels al zo vroeg in de kosmische geschiedenis zo dicht op elkaar zaten komt als een verrassing (Nature 26 april). Het bestaan van de beide clusters-in-wording werd voor het eerst opgemerkt met behulp van de South Pole Telescope en de infraroodsatelliet Herschel, die hen als zwakke lichtvlekjes registreerden. (eso1812nl)

gaiasbillion.pngVandaag heeft het Europese ruimteagentschap ESA het data-archief van de ‘one billion starmapper’ Gaia geopend voor de sterrenkundige gemeenschap. De dataset (de  tweede na 22 maanden van waarnemingen) die vandaag online is gekomen blijkt een schatkamer voor astronomen te zijn, waarin vele nieuwe ontdekkingen liggen verscholen. De set bevat de 3D-posities, 2D-bewegingen, de helderheid en de kleur van meer dan 1,3 miljard sterren. De Nederlandse astronomen Anthony Brown en Amina Helmi zijn nauw betrokken bij de missie. Brown (Sterrewacht Leiden) is voorzitter van het consortium (DPAC) dat de datacenters van Gaia bestuurt. Helmi (Kapteyn Instituut Rijksuniversiteit Groningen), die met haar groep ook bij DPAC is betrokken, heeft als een van de eerste astronomen al een voorproefje gekregen en in de gegevens diverse nieuwe ontdekkingen gedaan. Deze eerste analyses waren nodig om de dataset van Gaia te testen. Er is immers geen vergelijkingsmateriaal. De resultaten verschijnen vandaag in zes papers in Astronomy and Astrophysics. Gaia is een unieke missie omdat hij alle gebieden van de astrofysica beslaat: van planeten, sterren en sterrenstelsels tot kosmologie. Gaia maakt een 3D-kaart van de Melkweg (ons sterrenstelsel) en de onmiddellijke nabijheid daarvan. Gaia meet onder meer hoe objecten door de ruimte heen bewegen. Het meten van bewegingen is een uitdaging omdat ze maar heel klein zijn, althans als je ze van grote afstand bekijkt. Gaia heeft de gevoeligheid om zelfs de groei van een mensenhaar te meten op de maan. De Gaia-gegevens kunnen veel geheimen die onze Melkweg nog bevat prijsgeven. (Credit: ESA/Gaia/DPAC)

Weersverwachting

Tweets over sterrenkunde

Contact

Stip Media

Louise de Colignystraat 15 

1814 JA Alkmaar

+3172 531 49 78

info@zenitonline.nl