astrnieuwsheader

 

 unawe  EuSpSo.png

 Vallendesterren  Eurekashop be

 

Astronieuws

kepler_interrupt_feature.jpgNASA-ruimtetelescoop Kepler heeft bijna geen brandstof meer. Dat betekent dat het einde van zijn succesvolle ‘jacht’ op exoplaneten – planeten buiten ons zonnestelsel – in zicht is. Kepler werd op 7 maart 2009 gelanceerd en in een zodanige baan om de zon gebracht dat zijn afstand tot de aarde geleidelijk toeneemt. Inmiddels is hij 137 miljoen kilometer van ons verwijderd. De ruimtetelescoop spoort exoplaneten op door sterren te onderzoeken op kleine helderheidsvariaties. Als de helderheid van een ster min of meer regelmatig varieert, kan dat erop wijzen dat er één of meer planeten omheen cirkelen, die vanuit Kepler gezien vóór hun ster langs schuiven. Tot het voorjaar 2013 werd een vaste selectie van 150.000 sterren in de gaten gehouden. Deze werkwijze moest echter worden losgelaten, toen twee van Keplers gyroscopen – nodig om de ruimtetelescoop steeds in dezelfde richting te laten kijken – het hadden begeven.

PIA21918-16-640x350.jpgBij waarnemingen van Ceres zijn sporen van recente veranderingen op het oppervlak van deze dwergplaneet ontdekt. Dat bewijst dat dit nog geen duizend kilometer grote hemellichaam, dat deel uitmaakt van de planetoïdengordel tussen de planeten Mars en en Jupiter, actiever is dan gedacht (Science Advances, 14 maart). De waarnemingen zijn gedaan met behulp van een spectrometer aan boord van de ruimtesonde Dawn, die sinds maart 2015 om Ceres cirkelt. In een eerder stadium had Dawn op een tiental plekken op de dwergplaneet al bevroren water ontdekt. Bij het nieuwe onderzoek is aangetoond dat de hoeveelheid ijs op de noordwand van de 20 kilometer grote inslagkrater Juling varieert. Tussen april en oktober 2016 blijkt de gletsjer ter plaatse flink in omvang te zijn toegenomen. Vermoedelijk is er sprake van een seizoenseffect. Doordat de afstand tussen Ceres en de zon in de genoemde periode afnam, versnelde de sublimatie (‘verdamping’) van het ijs in en op de kraterbodem sneller, waardoor er meer waterdamp vrijkwam. Een deel van deze damp hechtte zich vervolgens aan de koude, beschaduwde noordwand van de krater. Mogelijk zijn door de opwarming ook aardverschuivingen ontstaan, waardoor verse ondergrondse ijslagen bloot kwamen te liggen. (Image credit: NASA/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA/ASI/INAF )

brightestfas.jpgEen onderzoeksteam van de Parkes-radiosterrenwacht in Australië heeft op 9 maart jl. de helderste snelle radioflits tot nu toe geregistreerd. Snelle radioflitsen zijn stoten radiostraling die slechts een fractie van een seconde duren. Het verschijnsel is sinds 2007 bekend, maar tot op heden zijn pas 32 van die korte radioflitsen waargenomen. Vermoed wordt dat ze van buiten ons Melkwegstelsel afkomstig zijn, maar hoe ze precies ontstaan is nog onduidelijk. De ‘recordflits’ verscheen in een periode dat kort na elkaar drie radioflitsen werden opgetekend met de Parkes-radiotelescoop. (Credit: Daniel John Reardon/CC BY-SA 4.0)

hubble_jupiter_color_global_map_2015b.jpg

De Grote Rode Vlek, een opmerkelijk standvastige wervelstorm in de atmosfeer van de planeet Jupiter, is de afgelopen anderhalve eeuw een flink stuk gekrompen. Dat kan erop wijzen dat de vlek binnen enkele tientallen jaren zal verdwijnen. Toch vertoont de storm in één opzicht nog groei: hij wordt hoger. Gegevens van onder meer de Hubble-ruimtetelescoop laten zien dat de Grote Rode Vlek de laatste tijd niet alleen kleiner wordt, maar ook steeds sneller in westelijke richting afdrijft. De storm blijft altijd op dezelfde afstand van de evenaar, omdat hij zit ingeklemd tussen twee straalstromen. Dat kan echter niet voorkomen dat hij ten opzichte van de rotatie van de planeet in tegengestelde richting beweegt. (Credits: NASA's Goddard Space Flight Center)

BepiColombo approaching Mercury large

De Europees/Japanse ruimtemissie BepiColombo heeft een grondige inspectie doorstaan en is klaar om eind deze maand vanuit Nederland te worden verscheept naar de lanceerbasis in Kourou, Frans-Guyana. Dat heeft het Europese ruimteagentschap ESA bekendgemaakt. De vroegst mogelijke lanceerdatum is 5 oktober. De BepiColombo-missie – genoemd naar de Italiaanse wetenschapper Giuseppe ‘Bepi’ Colombo – bestaat uit twee ruimtesondes die beide in een omloopbaan om Mercurius worden gebracht. De ruim een ton zware Mercury Planetary Orbiter (MPO) zal de planeet zelf uitgebreid gaan bestuderen. De kleine Mercury Magnetospheric Orbiter (MMO) gaat onderzoek doen aan het magnetische veld van de planeet en de invloed die de zonnewind daarop uitoefent. Het tweetal wordt met behulp van een speciale transportmodule van de aarde naar Mercurius gebracht. (spacecraft: ESA/ATG medialab; Mercury: NASA/JPL)

Weersverwachting

Foto van de dag

Tweets over sterrenkunde

Contact

Stip Media

Louise de Colignystraat 15 

1814 JA Alkmaar

+3172 531 49 78

info@zenitonline.nl

Login redactie